خانه > غیرفنی > حقارت

حقارت

هفت جا ، نفس خویش را حقیر دیدم :

نخست ، وقتی دیدمش که به پستی تن می داد تا بلندی یابد.

دوم ، آن گاه که در برابر از پا افتادگان ، می پرید. 

سوم ، آن گاه که میان آسانی و دشوار مختار شد و آسان را برگزید. 

چهارم ، آن گاه که گناهی مرتکب شد و با بادآوری این که دیگران نیز همچون او دست به گناه می زنند ، خود را دلداری داد. 

پنجم ، آن گاه که از ناچاری ، تحمیل شده ای را پذیرفت و شکیبایی اش را ناشی از توانایی دانست. 

ششم ، آن گاه که زشتی چهره ای را نکوهش کرد ، حال آن که یکی از نقاب های خودش بود. 

هفتم ، آن گاه که آوای ثنا سرداد و آن را فضیلت پنداشت.

Categories: غیرفنی Tags:
  1. ۱۲ اسفند ۱۳۸۶ در ۰۰:۳۷ | #1

    و آنگاه که هراسید از هیچ چیز و هیچ کس

  2. ۱۷ اسفند ۱۳۸۶ در ۱۲:۵۹ | #2

    salam ali bod beh manam sar bean

  1. بدون بازتاب