خانه > دسته‌بندی نشده > وای چقدر حرفه‌ای!

وای چقدر حرفه‌ای!

تصور کنید ما گروهی از کوه‌نوردان حرفه‌ای هستیم اما با یک سری از تفاوتها. بعضی از ماها برای رسیدن به قله مسیرهای صخره‌ای را ترجیح می‌دهیم ، بعضی مسیرهای با شیب تند، بعضی مسیرهای سرسبز و پردرخت را و …. هر کدام از این انتخابها مهارتها و ویژگیهای بدنی متفاوتی را نیاز دارند که ماها در طول سالیان متوالی بدست آوردیم و الان در نقطه‌ای قرار داریم که خیلی‌ها ما را به عنوان کوه‌نوردهای حرفه‌ای قبول می‌کنند.

اما برای اینکه واقعا حرفه‌ای نامیده بشویم داشتن مهارتهای حرفه‌ای به تنهای کافی نیست و ما باید در مرتبه اول رفتار حرفه‌ای داشته باشیم. یک دوست که می‌خواهد شروع به کوهنوردی بکند به ماها مراجعه می‌کند تا در طی مسیرش به سمت موفقیت او را کمک کنیم. نفر اول با توجه به تجربه‌ای که در این سالها کسب کرده نکاتی را به آن دوست پیشنهاد می‌کند. دوست تازه‌کار سراغ نفر دوم می‌رود، پیشنهاد نفر دوم بعد از شنیدن پیشنهادات نفر اول این هست که اگر می‌خواهی کوهنورد حرفه‌ای بشوی پیشنهاد و حرف‌های دوست اول را فراموش کن و مسیری که من بهت پیشنهاد را می‌کنم طی کن. شاید پیشنهاد نفر سوم هم این باشد که چیزهای که تا الان را شنیدی کنار بگذار و مسیر رسیدن به هدف فقط از طریق مسیر پیشنهادی من هست. و این داستان شاید ادامه داشته باشد.

داستان دوست تازه‌کار اتفاقی است که افتاده است و بارها تکرار شده است و تکرار خواهد شد. اما سوال اساسی این است که چرا گروهی از افراد حرفه‌ای باید فکر کنند تنها مسیری که آنها پیشنهاد می‌کنند به سرانجام می‌رسد؟ چرا ما عادت به شنیدن نداریم و همانند بعضی از پزشکان اول کاری که می‌کنیم دفترچه را می‌گیریم و با شنیدن اول کلمه شروع به نوشتن نسخه می‌کنیم؟ شاید اگر به حرفهایش گوش کنیم و رفتار حرفه‌ای داشته باشیم به او بگویم که پیشنهاد دوست قبلی برای تو بهترین هست و یا او را به یک دوست دیگر معروفی کنیم و یا حتی به او بگویم هدفی که تو انتخاب کردی با مهارت‌ها و داشت‌هایت در یک راستا نیست.

یادمان باشد که ما با نفی کردن دیگر دوستان و همکاران حرفه‌ای نامیده نخواهیم شد. بلکه ما با اخلاق حرفه‌ای و آگاهی به ناکامل بودن هر موجودی و احترام به داشت‎های دیگر دوستان می‌توانیم تلاش کنیم تا حرفه‌ای نامیده بشویم.

  1. ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ در ۱۹:۲۵ | #1

    اولین قدم گفتن داستان و مسیر حرکت خود آدم هست، و اینکه چه شد و چه کردم و کجا به نظرم اشتباه بود و کجا درست بود. تصمیم گیری با فرد مقابل هست که چه برداشتی از تجربیات بکنه

    • بهروز بختیاری
      ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در ۱۷:۵۲ | #2

      پیام یک چیزی که در موقع راهنمای فراموش می کنیم، گوش کردن هست. این قسمت مشهور داستان آلیس در سرزمین عجایب دقیقن چیزی هست که می خواهم بهش اشاره کنم.
      آلیس به یک دوراهی رسید و یک گربه را روی درخت دید.
      به گربه گفت: «از کدام مسیر باید بروم؟»
      گربه پرسید: «به کجا می‌خواهی بروی؟»
      آلیس پاسخ داد: «نمی‌دانم.»
      گربه گفت: «پس مهم نیست که از کدام راه بروی.»
      گاهی باید گوش کنیم تا ببینیم واقعا طرف می داند می خواهد به کجا برود و کدام قله را فتح کند.

  2. ۲۰ اردیبهشت ۱۳۹۴ در ۲۰:۵۷ | #3

    تا اندازه زیادی با صحبت‌های شما موافقم. اما اگه مسیری که نفر قبلی، به اون دوست تازه کارمون با جدیت پیشنهاد کرده و تجربه ما نشون داده اون راه سرانجام مناسبی نداره، باید چیکار کرد؟

    • بهروز بختیاری
      ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در ۰۵:۳۸ | #4

      مسعود جان اگر متن را کاملا خوانده باشه، ما در مورد مجموعه ای از افراد حرفه ای صحبت کرده ایم که تقریبا همه قبول دارند در رشته و صنف خودشان حرفه ای هستند. پس مسیر آنها سرانجام بدی نداره و تنها چیزی که ممکن اینه که سبک کاری آن فرد با اعتقادات من همخوانی نداشته باشه در آنصورت هم فکر نکنم نفی کردن کامل آن شخص کار حرفه ای و اخلاقی باشد.

  3. ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در ۰۶:۵۴ | #5

    اینکه نظرات متفاوت باشه و پشنهادات قبلی به نظر درست نیاد کاملا منطقیه همونطور که در متن آمده هر فردی روش خودش را پیشنهاد میکند ، اما موضوع دیگر تعصب است که متاسفانه وجود این تعصب و نفی کامل روش بقیه چیزی است که متاسفانه بین ما وجود داره و نباید باشه .
    در کل متن تلنگر خوبی بود برای من ، ممنون

  4. ۲۱ اردیبهشت ۱۳۹۴ در ۰۹:۵۱ | #6

    بهروز بختیاری :
    مسعود جان اگر متن را کاملا خوانده باشه، ما در مورد مجموعه ای از افراد حرفه ای صحبت کرده ایم که تقریبا همه قبول دارند در رشته و صنف خودشان حرفه ای هستند. پس مسیر آنها سرانجام بدی نداره و تنها چیزی که ممکن اینه که سبک کاری آن فرد با اعتقادات من همخوانی نداشته باشه در آنصورت هم فکر نکنم نفی کردن کامل آن شخص کار حرفه ای و اخلاقی باشد.

    بله در صورتی که اون شخص به یک سرانجام “حرفه‌ای” رسیده باشه، صبحت شما درسته.

  1. بدون بازتاب